«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ بَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از خورشید انور باشد. (برهان). کنایه از آفتاب است. (انجمن آرا) (آنندراج). خورشید. (ناظم الاطباء). || کنایه از آب حیوان باشد. (برهان). کنایه از آب حیات بود. (انجمن آرا) (آنندراج).آب حیوان. (ناظم الاطباء). و رجوع به چشمهء نوش شود. || کنایه از دهان معشوق باشد. (برهان) (آنندراج). دهان معشوق. (ناظم الاطباء). و رجوع به چشمهء نوش شود.