چشمهء نوش

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ / مِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آب حیات است. (انجمن آرا) (آنندراج). آب حیات. (ناظم الاطباء). و رجوع به چشمهء حیوان و چشمهء خضر و چشمهء نوربخش شود. || کنایه از دهان معشوق است. (انجمن آرا) (آنندراج). دهان معشوق. (ناظم الاطباء). و رجوع به چشمهء حیوان و چشمهء خضر و چشمهء نوربخش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر