چغاخور

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ خُ] (اِخ) نام محل معروفی است در چهارمحال بختیاری که ایل بختیاری در فصل تابستان و هنگام ییلاق کردن در آن محل و اطراف آنجا اقامت گزینند. این محل که دشت پر وسعتی است، مرکز آن را باطلاق و نیزاری وسیع اشغال کرده و اطراف آن را کوهها و تپه های مرتفع احاطه نموده است و برای شکار خوک و گراز یا کبک و آهو و غیره شکارگاه مناسبی است :
بد اندر حدود چغاخور لری
لری غولدنگی چغاله خوری.
بهار(دیوان اشعار ج 2 ص 300).
رجوع به چقاخور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر