چغار

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ) آواز ساز. (ناظم الاطباء). صدای چنگ و ساز و امثال آن. (از شعوری). || شور و غوغای در جنگ. || انبار زیرزمینی. (ناظم الاطباء). و رجوع به چغاره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر