«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (اِ) چوبی را گویند که میان شکافته چند جلاجل بر آن نصب کنند و آوازه خوانان بدان اصول نگاه دارند. (برهان). چوبی مانند مشتهء حلاج که سر آن را شکافته جلاجلی چند در آن تعبیه کنند و اصول موسیقی را بدان نگه دارند. (فرهنگ نظام). || نام نغمه و پرده ای است از موسیقی. (برهان). نغمه و نوائی از موسیقی. (ناظم الاطباء). نام دستگاهی از موسیقی. || نام سازی. (ناظم الاطباء). بمعنی چفانه است. (جهانگیری). نام سازی از سازها و آلات موسیقی که چغانه نیز گویند : از شعر او کنند اگر شعر دلبران هر تار آن ترانهء چنگ و چغان دهد. حمید قلندر (از جهانگیری). و رجوع به چغانه شود. || آلتی که بدان پنبه درست کنند. (ناظم الاطباء).