چغانه زدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ نَ / نِ زَ دَ] (مص مرکب)زدن سازی بنام چغانه. ساز زدن :
گهی رباب زنی گاه بربط و گه چنگ
گهی چغانه و طنبور و بربط و عنقا.فرخی.
مرا بچوب چغانه بزن چغانه مزن
مرا معاینه دشنام ده سرود مگوی.وفائی.
و رجوع به چغانه شود. || پرده و نغمه و آهنگی از موسیقی را سرودن. و رجوع به چغانه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر