«لغت نامه دهخدا»
[چَ نَ / نِ زَ دَ] (مص مرکب)زدن سازی بنام چغانه. ساز زدن : گهی رباب زنی گاه بربط و گه چنگ گهی چغانه و طنبور و بربط و عنقا.فرخی. مرا بچوب چغانه بزن چغانه مزن مرا معاینه دشنام ده سرود مگوی.وفائی. و رجوع به چغانه شود. || پرده و نغمه و آهنگی از موسیقی را سرودن. و رجوع به چغانه شود.