«لغت نامه دهخدا»
[چَ بُ] (اِ) پنبه و پشم و امثال گویند که در میان نهالی و لحاف و بالش و ابره و آستر قبا و امثال آن گذراند وبه عربی «حشو» گویند و به این معنی بجای یای ابجد نون هم آمده است. (برهان). پنبه و پشم که در میان ابره و آستر و نهالی و تشک نهند و بتازی آن را «حشو» گویند. (آنندراج). پنبه و امثال آن که میانهء ابره و آستر جامه و بالشت و نهالی نهند و بتازی حشو خوانند. (رشیدی). حشو یعنی پنبه و پشم و مانند آن که در میان نهالی و لحاف و بالش و ابره و آستر قبا و جز آن گذارند. (ناظم الاطباء). جبغوت و جغبت و جغبوت و چغبوت : آن ریش نیست چغبت دلال خانه هاست وقت جماع زیر حریفان فکندنیست. طیان مرغزی (از آنندراج). و رجوع به جبغوت و جغبت و چغبوت و حشو شود. || (ن مف) آکنده شدهء از پشم و پنبه. (ناظم الاطباء). چغبوت.