«لغت نامه دهخدا»
[چِ چِ] (اِ) چکاوک و قبره. (در تداول مردم شوشتر به نقل از نسخهء خطی لغات شوشتری). || کارد یا چاقوی مخصوص آشپزخانه. (در اصطلاح روستائیان فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه).