چکمیزک

«لغت نامه دهخدا»

[چَ زَ] (اِ مرکب)(1) بیماریی است که به سبب آن بول آدمی یا حیوانات دیگر قطره قطره میچکد و آن را بعربی تقطیرالبول خوانند. (از برهان). مرضی که بول قطره قطره بچکد و به تازی تقطیرالبول گویند. (جهانگیری). مرضی که میز یعنی بول قطره قطره چکد و به تازی تقطیرالبول گویند. (رشیدی). چکه چکه میزیدن و شاشیدن و آن مرضی است که بول آدمی قطره قطره چکد و آن را بعربی تقطیر البول گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). سلس البول؛ شاشیدن قطره قطره. شاش بند. (در اصطلاح روستائیان فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه). چکه چکه آمدن بول. و رجوع به چکمیزک زده و چکمیزک شدن شود.
(1) - از «چکه» و «میز» بمعنی ادرار و «ک» پسوند نسبت.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر