«لغت نامه دهخدا»
[چُ گُ زَ دَ] (مص مرکب)نواختن سازی که چگر و چگور نام دارد. ساززدن. چگر نواختن. عمل چگرزن و چگرچی و چگورنواز. بوسیلهء چگر مطربی کردن. و رجوع به چگر و چگور و چگرچی و چگر زن شود.