«لغت نامه دهخدا»
[چُ گُ] (اِ) بر وزن و معنی چغک باشد که گنجشک است. (برهان). گنجشک را گویند. و آن را چغک و چغوک نیز گویند. (جهانگیری). گنجشک که چغوک و چقک نیز گویند. (رشیدی). گنجشک و چغوک و چغک. (انجمن آرا) (آنندراج). چغوک و گنجشک. (ناظم الاطباء). چغو و چکک و چکوک و چگوک. عصفور : اگر کند طیران در هوای همت تو(1) ز چنگ شاهین باز آورد شکار چگک.(2) شمس فخری (از فرهنگ رشیدی). رجوع به چغک و چغوک و چکک و چکوک و چگوک شود. (1) - ن ل:... در هوای دولت او. (2) - ن ل:... شکار چگوک.