«لغت نامه دهخدا»
[چِ گِ] (ترکی، اِ) به معنی «چکن» و «چگین» است که نوعی از زرکش دوزی و بخیه دوزی است : خروس وار سحرخیز باش تا سر و تن بتاج لعل و قبای چگن بیارایی. (از دقایق الحقایق). رجوع به چکن و چکین شود.