«لغت نامه دهخدا»
[چُ] (اِ) بمعنی چغوک است که گنجشک باشد. (برهان) (از جهانگیری) (از آنندراج). گنجشک که چغوک و چغک نیز گویند. (رشیدی). چغوک. (ناظم الاطباء). چکوک و چگک. عصفور : آنکه شهباز همتش گه صید کرکس چرخ بشکرد چو چگوک.(1) فخری (از فرهنگ رشیدی). رجوع به چغک و چغوک و چکوک و چگک شود. (1) - ن ل:... چو چکوک.