چلپچی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ چِ لَ] (ترکی، اِ) بمعنی طشتی که در آن دست شویند و این ترکی است و مردم از ناواقفی چلمچی گویند. (آنندراج از نصاب ترکی).(1)
(1) - مؤلف غیاث الغات می نویسد که: بعضی از ناواقفی این لغت را چلمچی گویند، و این تلفظ را نادرست میداند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر