چلپک پز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ پَ پَ] (نف مرکب) پزندهء چلپک. (از آنندراج ذیل چلپک). آن کس که در پختن چلپک مهارت دارد. کسی که چلپک پزد و چلپک پختن داند :
ماه چلپک پز نخواهد شد به عاشق مهربان
کز خمیر او نمی آید کسی را بوی نان.
سیفی (از آنندراج).
رجوع به چلپک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر