«لغت نامه دهخدا»
[چَ پَ پَ] (نف مرکب) پزندهء چلپک. (از آنندراج ذیل چلپک). آن کس که در پختن چلپک مهارت دارد. کسی که چلپک پزد و چلپک پختن داند : ماه چلپک پز نخواهد شد به عاشق مهربان کز خمیر او نمی آید کسی را بوی نان. سیفی (از آنندراج). رجوع به چلپک شود.