چلر

«لغت نامه دهخدا»

[چِ لَ] (اِ) قسمی درخت. نامی است که در نوز مازندران به «الاش» و «راش» دهند. نامی که در «نور» به «فاگوس سیلواتیکا»(1)دهند. نبع. درختی است که چوب آن برای ساخت پارو و دستهء بیل یا برای سوخت استعمال می شود و در جنگلهای ایران از آن موجود است و برای کاغذسازی نیز مفید می باشد. و رجوع به «الاش» و «راش» شود.
(1) - Fagus silvatica.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر