«لغت نامه دهخدا»
[چِلْ لَ / لِ] (نف مرکب) گیرندهء چله. || (اِ مرکب) زه گیر، و آن انگشتانه ای است از پوست که تیراندازان انگشت نر (ابهام) در آن کنند. (یادداشت بخط مؤلف). ختیعه. (یادداشت به خط مؤلف).