«لغت نامه دهخدا»
[چَ خَ] (ص مرکب) کنایه از زلف معشوق. زلف خم اندر خم. زلف چلیپایی : زلفش چلیپاخم شده لعلش مسیحادم شده زلف و لبش با هم شده ظلمات و حیوان دیده ام. خاقانی. لعل مسیحا دمش در بن دیرم نشاند زلف چلیپاخمش بر سرِ دارم ببرد.خاقانی. رجوع به چلیپا شود.