«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (ص) منحنی و خمیده را گویند. (برهان) (از جهانگیری) (از رشیدی) (انجمن آرا) (آنندراج).کج و منحنی. (ناظم الاطباء). خمیده پشت. قوزی. چمچاچ : زرد و چمچاخ کردم از غم عشق دو رخ لعل فام و قامت راست. فرخی (از جهانگیری). کشیده قامت و گلروی و مشکبوی وی است خمیده بینی و چمچاخ و گنده قوز منم. سوزنی (از فرهنگ رشیدی). رجوع به چمچاچ شود.