«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)کنایه از مرغانی که در چمن زمزمه پرداز باشند و این در مقابل مرغان گرفتار است. (از آنندراج). سرودگوینده در باغ به آزادی و آسودگی، مانند مرغان. (ناظم الاطباء) : بال خون آلوده ای بیرون ز دام آورده ام با چمن آسوده مرغان ذوق پروازم کجاست. دانش (از آنندراج).