چمن آسوده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)کنایه از مرغانی که در چمن زمزمه پرداز باشند و این در مقابل مرغان گرفتار است. (از آنندراج). سرودگوینده در باغ به آزادی و آسودگی، مانند مرغان. (ناظم الاطباء) :
بال خون آلوده ای بیرون ز دام آورده ام
با چمن آسوده مرغان ذوق پروازم کجاست.
دانش (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر