«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ اَ] (نف مرکب)روشن کننده و افروزندهء باغ و بستان. || کنایه از گلهای سرخ رنگی که در باغ مایهء چمن افروزی شود. || نام گل تاج خروس. (از آنندراج). گل بستان افروز. (از ناظم الاطباء). گل تاج خروس. و رجوع به بستان افروز و تاج خروس شود.