«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ] (نف مرکب) باغبان (آنندراج). پیرایندهء چمن. آنکه چمن را پیراید. چمن پیرا. مرادف چمن آرای و چمن ساز و چمن طراز. و رجوع به چمن پیرا شود. || (اِ مرکب) آلت چمن بری و چمن زنی. رجوع به چمن بر و چمن زن شود.