چمیز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ) کمیز و بول و چامیز. چامین و چمین. رجوع به چامیز و چامین و چمین شود. || غایط. (ناظم الاطباء). رجوع به چامیز و چامین و چمین شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر