«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (ص مرکب) تیزچنگال. قوی پنجهء. مجهز برای پیکار. آماده برای نبرد : تو شادان دل و مرگ چنگال تیز نشسته چو شیر ژیان پرستیز.فردوسی. درآمد یکی خاد چنگال تیز.خجسته.