چنگال خاییدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ] (مص مرکب)کنایه از در خشم شدن. دچار حسرت و افسوس گشتن :
مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت
شیر کآنجا برسد فرد بخاید چنگال.رودکی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر