چنگال زدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ زَ دَ] (مص مرکب)دست زدن. بمجاز دلبسته شدن بچیزی. متوسل شدن :
چنگال مزن در این شتابنده
کت زود کند ز خویشتن زایل.ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر