«لغت نامه دهخدا»
[چَ زَ دَ] (مص مرکب)دست زدن. بمجاز دلبسته شدن بچیزی. متوسل شدن : چنگال مزن در این شتابنده کت زود کند ز خویشتن زایل.ناصرخسرو.