چنگالی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (ص نسبی، اِ مرکب) طعامی که چنگال نیز گویند. (ناظم الاطباء). حلوایی است از کعک و شیره و جز آن. چنگال. (یادداشت مؤلف). || مالیده گر. (آنندراج). چنگال مال. (شرفنامهء منیری). رجوع به چنگال شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر