چنگرگهاچه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ گَ گَ چَ] (اِخ)(1) نام یکی از علمای برهمن. (ناظم الاطباء). از اکابر حکمای هندوستان بوده و در 5027 سال پس از هبوط آدم ابوالبشر ظهور نموده و در آن روزگار گشتاسب شاه ایران بوده است. وی برای تحقیق حال زردشت به ایران آمده و بعقیدهء پارسیان، زردشت از ضمیر او خبر داده و بدو (بزرتشت) ایمان آورده بازگردیده. اصل نام او شنگراچا(2) بود که بزبان علمی هندوان یعنی صاحب شریعت و زراتشت بهرام چگرنکهاچه بفتح جیم پارسی که با کاف ورای بنون زده وهای مجهول گفته :
چو نامه نزد چگرنکهاچه آمد
دلش در شادی و در کاچه آمد.
(آنندراج) (انجمن آرا).
رجوع شود به مزدیسنا چ1 ص 479.
(1) - در ناظم الاطباء چنگرنگاچه ضبط شده است.
(2) - در انجمن آرا «سنگراچپا» آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر