«لغت نامه دهخدا»
[چَ کَ دَ] (مص مرکب) چنگ نواختن. چنگ را بنغمه در آوردن. چنگ سراییدن : در آن مجلس که عیش آغاز کردند بیکجا چنگ و بربط ساز کردند.نظامی. || آمادهء نواختن ساختن و کوک کردن چنگ : مغنی بیا چنگ را ساز کن بگفتن گلو را خوش آواز کن.نظامی.