«لغت نامه دهخدا»
[چَ گَ لِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پنجهءباز. مخلب. (منتهی الارب) : نی نی که همچو چنگل باز است زلف او من پر ز بیم او چو کبوتر همی زنم.معزی. که مرغ در قفس ایمن بود ز چنگل باز. عمعق. کبوتر بچه چون آید به پرواز ز چنگ شه فتد در چنگل باز.نظامی. جهض؛ رهانیدن صید را از چنگل باز و صیاد. (منتهی الارب).