چنگل باز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ گَ لِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پنجهءباز. مخلب. (منتهی الارب) :
نی نی که همچو چنگل باز است زلف او
من پر ز بیم او چو کبوتر همی زنم.معزی.
که مرغ در قفس ایمن بود ز چنگل باز.
عمعق.
کبوتر بچه چون آید به پرواز
ز چنگ شه فتد در چنگل باز.نظامی.
جهض؛ رهانیدن صید را از چنگل باز و صیاد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر