«لغت نامه دهخدا»
[چَ نَ زَ دَ / دِ] (نف مرکب) ساززن. چنگزن : چنگ نوازان به هوا سر کشید چنگ نوازنده نوا برکشید. امیرخسرو (از آنندراج). رجوع به چنگی و چنگ زن شود.