چنگ نوازنده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ نَ زَ دَ / دِ] (نف مرکب) ساززن. چنگزن :
چنگ نوازان به هوا سر کشید
چنگ نوازنده نوا برکشید.
امیرخسرو (از آنندراج).
رجوع به چنگی و چنگ زن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر