«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ مرکب) چوبهایی که با هم بسته بنایان بر آن بنشینند و تعمیر و کاه گل کنند. (آنندراج) (از فرهنگ نظام). داربست. خو. چوبهایی که عمودی و افقی بهم متصل سازند و در کنار دیوار نصب کنند و کارگران و بنایان بر روی آن کار کنند. چوب بندی. (فرهنگ فارسی معین) : نخواهد بطاق دل او نشست که از زهد خشکش کند چوب بست. وحید (از آنندراج). - چوب بست کردن؛ چوب بست ساختن. خر پشته ساختن. ایجاد داربست کردن. || چوبهای بهم وصل شدهء عمارت پیش از آنکه روی آنها ساخته شود. (فرهنگ نظام). خرپشته. خرپا. || چوبهایی که بهم پیوندند و شاخه های مو را روی آن گسترند.