چوب جارو

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چوب راستی که بدستهء جارو بندند و آن را در دست گیرند و جارو کشند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر