«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ] (نف مرکب) کشندهء چوب. || (اِ مرکب) افزاری باشد از چوب که پنبه دانه را بدان از پنبه جدا کنند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). چوبگین. رجوع به چوبکین شود.