«لغت نامه دهخدا»
[بُ چُ] (ترکیب عطفی، از اتباع) (یادداشت مؤلف). رجوع به چوب و رجوع به چماق شود. - چوب و چماق همراه داشتن یا با چوب و -چماق آمدن؛ متعرض بودن یا بتعرض بر کسی درآمدن.