چوچوله بهم زن

«لغت نامه دهخدا»

[لَ / لِ بِ هَ زَ] (نف مرکب) خانم باز. متمایل به معاشرت و خفت و خیز با زنان بدکاره و این ترکیب از تصنیفی در همین زمینه اقتباس شده است که گوید :
علی چینی بندزنم من
چوچوله بهم زنم من.
(فرهنگ لغات عامیانه تألیف سیدمحمدعلی جمال زاده).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر