«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُو نِ مُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از زلف است : گوی سیمین دارد و چوگان مشکین آن پسر با چنین گوی و چنین چوگان کند جولان پری. سوزنی.