چوگان مشکین

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چُو نِ مُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از زلف است :
گوی سیمین دارد و چوگان مشکین آن پسر
با چنین گوی و چنین چوگان کند جولان پری.
سوزنی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر