«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ اَ] (اِ مرکب) نوعی از خیمه باشد که در عراق آن را شروانی گویند و در هندوستان راوتی. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (فرهنگ نظام). نوعی از خیمهء چهارگوشه. شروانی. چهارآیین. (فرهنگ فارسی معین). || چهارحد عالم را نیز گفته اند که مشرق و مغرب و شمال و جنوب باشد. (برهان) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) : دستور ششم که در بسیط مملکت تمکین چهارارکان داشت. (سندبادنامهء ظهیری ص225). و سراپردهء خسرو سیارگان از حیث چهارارکان فروگشادند. (سندبادنامهء ظهیری ص218).رجوع به چارارکان شود.