چهارتاق

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (ص مرکب) که تاق چهار دارد. || کام باز (ظاهراً در مقام مشابهت به چهارطاق و چهارطاقی) صفت دری که کام باز باشد. رجوع به چهارطاق شود: در چهارتاق است؛ که هر دو لنگهء آن به کلی بازست.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر