«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ چَ دی دَ](مص مرکب) با کنجکاوی و دقت فراوان در کسی یا چیزی نگریستن. رجوع به چهارچشمی پائیدن و چارچشمی پائیدن شود.