چهاردندانه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ نَ / نِ] (ص نسبی)که دندانه چهار دارد. || رباعی الابل؛ شتر هفت ساله. رجوع به چهاردندان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر