«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ دَهْ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) عدد اصلی میان سیزده و پانزده. ده بعلاوهء چهار. رجوع به چارده شود. - ماه شب چهارده یا چهارده شب؛ بدر. ماه تمام. پُرماه. گردمه. گردماه. - مِثل ماه شب چهارده؛ سخت زیبا. بسیار زیبا. - مَه چهارده شب؛ معشوق زیباروی : از تو ای چون مه چهارده شب پانزده مه گسست پیوندم.سوزنی.