چهاردهاه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دُ] (اِخ) (مرکب از: چهار+ دُهاه، جِ داهی)، یعنی چهارگربزان و چهارزیرکان و مراد معاویه بن ابی سفیان، زیادبن ابیه، عمروبن العاص، مغیره بن شعبه باشد : آن خداوند در بحر تفکر بطلب درّ صواب غوطه خورد و رائی زد که هرگز اندیشهء آن چهار شخص که دهاه عرب بوده اند؛ یعنی معاویه و زیاد و عمروبن العاص و مغیره بن شعبه به کُنه آن نرسیدی. (المضاف الی بدایع الازمان ص12).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر