چهاردهه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ هَ / هِ] (ص مرکب) از چهار + دهه، صفت نسبی (ده + ه ) منسوب به عدد ده. || چهار مرتبه ده تا. چهل تا. عدد ده را واحد مرتبهء دوم یا مرتبهء دهگان (عشرات) قرار میدهند و آن را یک دهه مینامند و از آن یکی از سه بخش سه گانهء ماه اراده کنند، چنانکه دههء آخر ماه صفر. یا دههء اول ماه محرم؛ یعنی ده روز متوالی آخر ماه صفر و ده روز متوالی اول تا دهم ماه محرم. و یا یکی از بخشهای دهگانهء قرن (صد سال) را منظور دارند چنانکه دههء دوم قرن پنجم؛ یعنی سالهای 411 تا 420 و جز آن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر