چهارزانو

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مرکب) نوعی از نشستن است. مربع نشینی. قرار گرفتن روی زمین به کیفیتی که هر دو ساق پا به جانب داخل خم و با یکدیگر متقاطع گردند و سر زانوان به جانب بیرون متمایل باشند و کف پا در زیر آن واقع شود :
گفتا منشین چهارزانو
کآن هست نشانهء تکبر
ننشستند جز دو زانو
نیکوادبان و مردم حر
گفتم چه ادب کدام حری
بشنو ز من این حقیقت مر
آموخته ایم این ادب را
ما از عرب و عرب ز اشتر.دهخدا.
رجوع به چارزانو شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر