چهار کوکب

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ کَ / کُو کَ] (اِخ)چهار کوکب قطعه الفرس. چهار ستاره ای که در پس دلفین قرار دارند. هر دو تای از آن در پهلوی یکدیگرند و آن دوتای واقع بر محل دهان اسب یک وجب با هم فاصله دارند و آن دوتای دیگر که در ناحیهء سر اسب میباشد یک ذراع از هم دورند. نخستین آن دو، ستاره ای است جلوتر از دو ستارهء جنوبی که در سر قرار دارد و دوم ستاره ای است که در پهلوی ستارهء نخستین می باشد سومی ستاره ای است متقدم از دو ستارهء شمالی و نزدیک به دهان اسب و رابع ستاره ای است پهلوی ستارهء سوم. بطلمیوس میگوید: این چهار ستاره پنهانند و دو ستارهء بزرگتری که بر طرف سر میباشد در دید چشمی با دو ذراع از یکدیگر دورند. (صور الکواکب ص118).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر