چهارگهر

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ گُ هَ] (اِ مرکب)چهارعنصر. چهارآخشیج. عناصر چهارگانه :
نهاد عالم و ترکیب چرخ و هفت اختر
شد آفریده به ترتیب از این چهارگهر.
ناصرخسرو.
رجوع به چارگهر و چارگوهر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر