«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مُو] (اِ مرکب)طوفان. گرداب. رجوع به چارموج شود. - چهارموج بلا؛ بلا که از چهار جهت روی آورد. داهیه که از هر جانب روی کند. مجازاً به معنی بلای بزرگ. مصیبت عظیم. فتنهء تامه. بلای هول : در میان چهارموج بلا تو هم ای دل بلای ما شده ای.؟