چهارمیخ بودن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ] (مص مرکب) بسته بودن. به بند بودن. در بند گرفتار بودن. در چهارمیخ بودن. در شکنجه و عذاب بودن :
هستم چهارمیخ در این خانهء دودر
پرها زنم چو بازگشایند روزنم.
سیدحسن غزنوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر