چهارمیخ کردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ کَ دَ] (مص مرکب) استوار کردن و بستن با چهارمیخ. چهارمیخه کردن. || به چهارمیخ کشیدن. بند کردن :
ببر طناب هوس پیش از آنکه ایامت
چهار میخ کند زیر خیمهء خضرا.خاقانی.
|| لواطه کردن. (فرهنگ خطی). رجوع به چارمیخ کردن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر